You are here Home > Opinie > Veel bomen en geen bos

Veel bomen en geen bos

Een kritische blik van Rob Scheerder, o.a. voormalig voorzitter van het College Tarieven Gezondheidszorg en College Bouw Zorginstellingen, op de Overgangsregeling Kapitaallasten.

Ten behoeve van deze dwarslegger (geschreven door een dwarsligger) heb ik nog eens de brief over de overgangsregeling kapitaalslasten voor de ziekenhuizen en de academische centra gelezen. Een brief van Minister Klink, gedateerd op 1 april 2010, waarop iedereen in het veld al sinds oktober 2009 zat te wachten en die aangekondigd was in het voorjaar van 2009.
Dus de wordingsgeschiedenis van deze brief beslaat ongeveer een jaar. Uiteraard niet veel in het licht van de reeds langdurige discussie over de wijze van bekostiging van onze ziekenhuizen, sinds het budgetsysteem als non grata werd verklaard, maar wel veel als je als directeur van een ziekenhuis zit te wachten om je huisvestingsplannen aan te pakken.
Vervolgens verwacht je dat een dergelijk langverwachte brief eindelijk helderheid zou geven over de wijze waarop de overheid de kapitaalslasten van de ziekenhuizen gaat aanpakken na de afschaffing van het bouwregiem in 2008. Dat valt dan toch wel weer vies tegen. Het wordt langzamerhand een heel ingewikkeld verhaal, dat bol staat van de overgangsregelingen, deels wel en deels niet van toepassing. Individuele ziekenhuizen met grote individuele problemen worden niet geholpen, maar moeten het doen met deze generieke overgangsregelingen en dan moet je nog het geluk hebben dat ze van toepassing zijn en je ook daadwerkelijk uit de brand helpen.

Vitaal belang
Er is al een overgangsregeling voor de afbouw van de kapitaalslasten in het B segment. Nu komt er ook nog een overgangsregeling voor het A segment, maar die is alleen van toepassing op projecten die nog in het oude bouwregiem tot stand zijn gekomen of zijn ontwikkeld. Voor alle nieuwe projecten is er nog steeds grote onduidelijkheid. Weliswaar is er ruimte om in het B segment over die nieuwe kapitaalslasten te onderhandelen, maar dat geldt maar voor 30% van de prijzen. Er is dus nog geen zicht op de wijze waarop in de A segment tarieven de kapitaalsvergoeding geregeld gaat worden. En dat is natuurlijk van vitaal belang om een bank te interesseren voor een financiering van nieuwbouw of vernieuwbouw in de nabije toekomst. Immers bij die projecten geldt de overgangsregeling niet en is de toekomstige vergoeding, lees de inkomsten uit nieuw onroerend goed, volstrekt onzeker.

Foutief DBC-systeem
Daar komt nog een ander vitaal element bij. Er is ook nog steeds geen zekerheid omtrent het uiteindelijke productsysteem dat moet gaan gelden en waarvoor integrale tarieven moeten worden vastgesteld of waarover moet worden onderhandeld. Het huidige DBC systeem is reeds failliet verklaard, maar het nieuwe declaratiesysteem onder de naam DOT is nog niet operationeel en aan forse kritiek onderhevig. Voor een adequate vergoeding van je kapitaalslasten op grond van productprijzensysteem, is de vormgeving van het productsysteem uiteraard vitaal. Als dat niet klopt, zoals we bij het nlDBC systeem gezien hebben, dan klopt ook de vergoeding van de kapitaalslasten niet. Dan kun je hele rare effecten krijgen. Een mooi voorbeeld is de gigantische overschrijding bij de medische specialisten als gevolg van een foutief DBC systeem. En dan kan je wel zeggen, dat zoiets ook bij de kapitaalslasten kan gebeuren, maar dan verzeker ik u dat zoiets dergelijks bij de specialisten altijd positief uitpakt ( want die hebben dat systeem zelf in elkaar gezet), maar bij de bouw kan dat heel wel ook in het tegendeel verkeren.

Sterkte met de overgangsregelingen!

Rob Scheerder